Ang 349 · Sri Guru Granth Sahib Ji

ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥

keemat pai na kahiaa jai ||

No one can measure Your Worth, or describe You.

ਕਹਣੈ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੧॥

kahanai vaale tere rahe samai ||1||

Those who describe You, remain absorbed in You. ||1||

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥

vadde mere saahibaa gahir ga(n)bheeraa gunee gaheeraa ||

O my Great Lord and Master of Unfathomable Depth, You are the Ocean of Excellence.

ਕੋਈ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਕੇਤਾ ਕੇਵਡੁ ਚੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

koiee na jaanai teraa ketaa kevadd cheeraa ||1|| rahaau ||

No one knows the greatness of Your expanse. ||1||Pause||

ਸਭਿ ਸੁਰਤੀ ਮਿਲਿ ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥

sabh suratee mil surat kamaiee ||

All the contemplators met together and practiced contemplation;

ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਮਿਲਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

sabh keemat mil keemat paiee ||

all the appraisers met together and tried to appraise You.

ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਗੁਰ ਗੁਰ ਹਾਈ ॥

giaanee dhiaanee gur gur haiee ||

The theologians, the meditators and the teachers of teachers

ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ਤੇਰੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

kahan na jaiee teree til vaddiaaiee ||2||

could not express even an iota of Your Greatness. ||2||

ਸਭਿ ਸਤ ਸਭਿ ਤਪ ਸਭਿ ਚੰਗਿਆਈਆ ॥

sabh sat sabh tap sabh cha(n)giaaieeaa ||

All Truth, all austerities, all goodness,

ਸਿਧਾ ਪੁਰਖਾ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆਂ ॥

sidhaa purakhaa keeaa vaddiaaieeaa(n) ||

and the greatness of the Siddhas, the beings of perfect spiritual powers

ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਸਿਧੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥

tudh vin sidhee kinai na paieeaa ||

without You, none has attained such spiritual powers.

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਨਾਹੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈਆ ॥੩॥

karam milai naahee Thaak rahaieeaa ||3||

They are obtained by Your Grace; their flow cannot be blocked. ||3||

ਆਖਣ ਵਾਲਾ ਕਿਆ ਬੇਚਾਰਾ ॥

aakhan vaalaa kiaa bechaaraa ||

What can the helpless speaker do?

ਸਿਫਤੀ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

sifatee bhare tere bha(n)ddaaraa ||

Your bounties are overflowing with Your Praises.

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ॥

jis too(n) dheh tisai kiaa chaaraa ||

And the one, unto whom You give - why should he think of any other?

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੧॥

naanak sach savaaranahaaraa ||4||1||

O Nanak, the True Lord is the Embellisher. ||4||1||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehl:

ਆਖਾ ਜੀਵਾ ਵਿਸਰੈ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥

aakhaa jeevaa visarai mar jaau ||

Chanting the Name, I live; forgetting it, I die.

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥

aakhan aaukhaa saachaa naau ||

It is so difficult to chant the True Name.

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਲਾਗੈ ਭੂਖ ॥

saache naam kee laagai bhookh ||

If someone feels hunger for the True Name,

ਤਿਤੁ ਭੂਖੈ ਖਾਇ ਚਲੀਅਹਿ ਦੂਖ ॥੧॥

tit bhookhai khai chale'eeh dhookh ||1||

then that hunger shall consume his pains. ||1||

ਸੋ ਕਿਉ ਵਿਸਰੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥

so kiau visarai meree mai ||

So how could I ever forget Him, O my Mother?

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

saachaa saahib saachai nai ||1|| rahaau ||

True is the Master, and True is His Name. ||1||Pause||

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥ ਆਖਿ ਥਕੇ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

saache naam kee til vaddiaaiee || aakh thake keemat nahee paiee ||

People have grown weary of trying to appraise the greatness of the True Name,

ਜੇ ਸਭਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਆਖਣ ਪਾਹਿ ॥

je sabh mil kai aakhan paeh ||

Even if they were all to meet together and recount them,

ਵਡਾ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

vaddaa na hovai ghaaT na jai ||2||

You would not be made any greater or lesser. ||2||

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥

naa oh marai na hovai sog ||

He does not die - there is no reason to mourn.

ਦੇਂਦਾ ਰਹੈ ਨ ਚੂਕੈ ਭੋਗੁ ॥

dhe(n)dhaa rahai na chookai bhog ||

He continues to give, but His Provisions are never exhausted.

ਗੁਣੁ ਏਹੋ ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

gun eho hor naahee koi ||

This Glorious Virtue is His alone - no one else is like Him;

ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥੩॥

naa ko hoaa naa ko hoi ||3||

there has never been anyone like Him, and there never shall be. ||3||

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਤੇਵਡ ਤੇਰੀ ਦਾਤਿ ॥

jevadd aap tevadd teree dhaat ||

As Great as You Yourself are, so Great are Your Gifts.

ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥

jin dhin kar kai keetee raat ||

It is You who created day and night as well.

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥

khasam visaareh te kamajaat ||

Those who forget their Lord and Master are vile and despicable.

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੨॥

naanak naavai baajh sanaat ||4||2||

O Nanak, without the Name, people are wretched outcasts. ||4||2||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehl:

ਜੇ ਦਰਿ ਮਾਂਗਤੁ ਕੂਕ ਕਰੇ ਮਹਲੀ ਖਸਮੁ ਸੁਣੇ ॥

je dhar maa(n)gat kook kare mahalee khasam sune ||

If a beggar cries out at the door, the Master hears it in His Mansion.

ਭਾਵੈ ਧੀਰਕ ਭਾਵੈ ਧਕੇ ਏਕ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੧॥

bhaavai dheerak bhaavai dhake ek vaddaiee dhei ||1||

Whether He receives him or pushes him away, it is the Gift of the Lord's Greatness. ||1||

ਜਾਣਹੁ ਜੋਤਿ ਨ ਪੂਛਹੁ ਜਾਤੀ ਆਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jaanahu jot na poochhahu jaatee aagai jaat na he ||1|| rahaau ||

Recognize the Lord's Light within all, and do not consider social class or status; there are no classes or castes in the world hereafter. ||1||Pause||

ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

aap karaae aap karei ||

He Himself acts, and He Himself inspires us to act.

ਆਪਿ ਉਲਾਮੑੇ ਚਿਤਿ ਧਰੇਇ ॥

aap ulaam(h)e chit dharei ||

He Himself considers our complaints.

ਜਾ ਤੂੰ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥

jaa too(n) karanahaar karataar ||

Since You, O Creator Lord, are the Doer,

ਕਿਆ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਿਆ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥

kiaa muhataajee kiaa sa(n)saar ||2||

why should I submit to the world? ||2||

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥

aap upaae aape dhei ||

You Yourself created and You Yourself give.

ਆਪੇ ਦੁਰਮਤਿ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥

aape dhuramat maneh karei ||

You Yourself eliminate evil-mindedness;

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥

gur parasaadh vasai man aai ||

by Guru's Grace, You come to abide in our minds,

ਦੁਖੁ ਅਨੑੇਰਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥੩॥

dhukh an(h)eraa vichahu jai ||3||

and then, pain and darkness are dispelled from within. ||3||

ਸਾਚੁ ਪਿਆਰਾ ਆਪਿ ਕਰੇਇ ॥

saach piaaraa aap karei ||

He Himself infuses love for the Truth.

ਅਵਰੀ ਕਉ ਸਾਚੁ ਨ ਦੇਇ ॥

avaree kau saach na dhei ||

Unto others, the Truth is not bestowed.

ਜੇ ਕਿਸੈ ਦੇਇ ਵਖਾਣੈ ਨਾਨਕੁ ਆਗੈ ਪੂਛ ਨ ਲੇਇ ॥੪॥੩॥

je kisai dhei vakhaanai naanak aagai poochh na lei ||4||3||

If He bestows it upon someone, says Nanak, then, in the world hereafter, that person is not called to account. ||4||3||

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥

aasaa mahalaa pehilaa ||

Aasaa, First Mehl:

ਤਾਲ ਮਦੀਰੇ ਘਟ ਕੇ ਘਾਟ ॥

taal madheere ghaT ke ghaaT ||

The urges of the heart are like cymbals and ankle-bells;

ਦੋਲਕ ਦੁਨੀਆ ਵਾਜਹਿ ਵਾਜ ॥

dholak dhuneeaa vaajeh vaaj ||

the drum of the world resounds with the beat.

ਨਾਰਦੁ ਨਾਚੈ ਕਲਿ ਕਾ ਭਾਉ ॥

naaradh naachai kal kaa bhaau ||

Naarad dances to the tune of the Dark Age of Kali Yuga;

ਜਤੀ ਸਤੀ ਕਹ ਰਾਖਹਿ ਪਾਉ ॥੧॥

jatee satee keh raakheh paau ||1||

where can the celibates and the men of truth place their feet? ||1||

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥

naanak naam viTahu kurabaan ||

Nanak is a sacrifice to the Naam, the Name of the Lord.

ਅੰਧੀ ਦੁਨੀਆ ਸਾਹਿਬੁ ਜਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a(n)dhee dhuneeaa saahib jaan ||1|| rahaau ||

The world is blind; our Lord and Master is All-seeing. ||1||Pause||

ਗੁਰੂ ਪਾਸਹੁ ਫਿਰਿ ਚੇਲਾ ਖਾਇ ॥

guroo paasahu fir chelaa khai ||

The disciple feeds on the Guru;

ਤਾਮਿ ਪਰੀਤਿ ਵਸੈ ਘਰਿ ਆਇ ॥

taam pareet vasai ghar aai ||

out of love for bread, he comes to dwell in his home.